63. Efekt fotoelektryczny
Zadanie
Obliczyć maksymalną energię kinetyczną elektronu w
zjawisku fotoelektrycznym zewnętrznym, jeśli znane są:
- praca wyjścia fotoelektronu dla platyny 5,65 eV
i
- długość fali padającego światła równa 200 nanometrów.
Zjawisko to zostało wyjaśnione przez Einsteina i Millikana.
Podstawowym prawem opisującym to zjawisko jest prawo zachowania energii zapisane jako wzór Millikana-Einsteina dla zjawiska fotoelektrycznego zewnętrznego.
We wzorze tym wykorzystano stałą Plancka i koncepcję fotonów – pojedynczych porcji energii przenoszonych przez światło – kwantów energii (fotonów).
Zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne polega na wybiciu elektronu z powierzchni metalu. Elektron ten w metalu jest elektronem swobodnym – elektronem uczestniczącym w przepływie prądu elektrycznego w metalu.
Praca wyjścia to energia potrzebna do tego by elektron (swobodny) został wyrwany z powierzchni metalu a nie z atomu.
Światło o długości 200 nanometrów jest światłem z zakresu nadfioletu.
Energia niesiona przez foton wykorzystana jest na wykonanie pracy niezbędnej do wyrwania elektronu z metalu a część energii unosi elektron, który może ją stracić (częściowo lub całkowicie) w trakcie wychodzenia z metalu i występujących oddziaływań z innymi elektronami i siecią krystaliczną metalu.
Elektron unosi energię w postaci energii kinetycznej. Maksymalna wartość energii kinetycznej fotoelektronu równa jest różnicy energii wywołującej zjawisko i pracy wyjścia.
Foton, który niesie energię mniejszą niż praca wyjścia nie wywołuje zjawiska fotoelektrycznego
145. Ruch opóźniony - zadanie
146. Elektrony swobodne - gaz elektronowy
147. Natężenie dźwięku w różnych miejscach przestrzeni
148. Fizyka na wakacje - nurkowanie
Potrzebujesz jeszcze informacji, przykładów, zadań, wyjaśnień?
Skorzystaj z wyszukiwarki zamieszczonej niżej.
Wpisz słowo, które może pomóc znaleźć Ci potrzebne informacje.
Twoja wyszukiwarka
63.11-2008.07.20
kontakt