Zasada nieoznaczoności Heisenberga.

Fizyka mikroświata.

Podstawy fizyki atomu i jądra atomowego.

Fizyka cząstek elementarnych

Podstawy fizyki kwantowej.

Zasada nieoznaczoności Heisenberga.

Nowa wersja strony

Podstawą badan fizycznych jest pomiar wielkości fizycznych. W przypadku obiektów makroskopowych (o rozmiarach widocznych “gołym okiem”) można znaleźć przyrząd i metodę badawczą tak, aby nie wpływały one na własności obiektu lub zjawiska. Nie zawsze jest to proste i łatwe czy tanie.

Zupełnie inaczej wygląda pomiar w fizyce mikroświata, w fizyce atomu, jądra, cząstek elementarnych. W tych przypadkach przyrząd zawsze wpływa swoim oddziaływaniem na własności obiektu czy zjawiska.

Zupełnie szczególna rolę odgrywa w mikroświecie zasada nieoznaczoności Heisenberga. Mówi ona, że nie ma możliwości by dowolnie dwie wybrane wielkości zmierzyć z dowolnie dużą dokładnością niezależnie od przyrządu. Ograniczenie to, jest prawem przyrody.

Najczęściej zasadę nieoznaczoności Heisenberga przedstawiamy w postaci dwóch nierówności:

jednej dla pędu i położenia cząstki;drugą – dla energii i czasu.

Zasad nieoznaczoności Heisenberga Zasad nieoznaczoności Heisenberga

Zasady tej nie warto stosować dla obiektów makroskopowych – niepewności są nieosiągalne. W świecie atomów sytuacja się zmienia. Jak to wygląda na przykładach?

Zasad nieoznaczoności Heisenberga – zastosowanie. Obliczymy niepewność wyznaczenia wartości prędkości. Podobnie można wyznaczyć niepewność określenia położenia.

niepewność wyznaczenia wartości prędkości